Το καφενείο δημιουργήθηκε τόσο αλλόκοτα που σίγουρα δε θα μπορούσαμε να του δώσουμε διαφορετική σημασία. Η ιδέα και το όνειρο για το Αλλόκοτο υπήρχε πάντα, απλά δεν είχα συναντήσει ακόμα το χέρι εκείνο το οποίο θα σχεδίαζε όλα αυτά που ήθελα από μικρή να κάνω. Και ξαφνικά έπεσα πάνω στην Νάσια Σπυριδάκη, φίλη αρχιτεκτόνισσα στην οποία είπα:

-«Να ξέρεις, δεν μπορούμε να αγοράσουμε τίποτα καινούργιο»

και αυτή μου χαμογέλασε λέγοντας μου

-«Μα, δε χρειάζεται»

Στην αρχή το Αλλόκοτο ήταν ένα μαγαζί. Σαν ένα espresso. Μικρό αλλά πολύ δυνατό. Όλη η διακόσμηση βασιζόταν σε υλικά που μπορούσαν να ανακυκλωθούν. Σωλήνες, μπουκάλια κρασιού, πλαστικά ποτήρια, κηροπήγια με μανταλάκια μέχρι και λαμπάκια από χριστουγεννιάτικο δέντρο, τέτοια τρέλα σου λέω. Ο κόσμος συνέχιζε να γεμίζει το μαγαζί και εμείς να μη χωράμε ούτε για τα βασικά.Και ύστερα το Αλλόκοτο μεγάλωσε ακόμα λίγο, για να είμαστε πιο άνετα. Γίναμε διπλό espresso. Περισσότερη ποσότητα, ίδια υπέροχη γεύση. Βάλαμε μια βέσπα πάνω από την τουαλέτα και σωλήνες πάνω στον τοίχο. Και εσείς, όμως, συνεχίζατε να έρχεστε.και εμείς πάλι δε χωρούσαμε, μέχρι που το χειμώνα του 2013, και μετά από ασταμάτητη δουλειά δυο μηνών, το Αλλόκοτο, μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Τάσο Γιαννακάκη. Πλέον μετατραπήκαμε σε ένα απολαυστικό, διπλό Cappuccino. Με την κατάλληλη θερμοκρασία και την σωστή υφή στο αφρόγαλα. Συνδυάσαμε τη σοβαρότητα ενός καφέ υψηλού επιπέδου με τον «αλλόκοτο» χαρακτήρα του καταστήματος. Έτσι προσπαθήσαμε να κρατήσουμε απλές λιτές γραμμές με φυσικά σχεδόν βιομηχανικά υλικά χωρίς παράλληλα να χάσουμε την τρελή και αλλόκοτη διάθεση μας. Και τα καταφέραμε.Και γίναμε ακόμα πιο ωραίοι.και πιο φωτεινοί.και με τον πιο νόστιμο καφέ της πόλης.και ευχαριστούμε πολύ «Αλλόκοτοι», για όλα.!