Μία από τις τελευταίες αφίξεις στην πλατεία, «γέμισε» τον χώρο του παλιού ραφτάδικου του Συμεωνίδη, το οποίο αξιοποίησε υπέροχα, κρατώντας απαράλλαχτα στοιχεία όπως το ζωγραφιστό ταβάνι που θα έπαιρνες όρκο ότι αγγίζει τον ουρανό, τα ασπρόμαυρα πλακάκια στο δάπεδο και τα ξύλινα ράφια των υφασμάτων.

Όλα αυτά τα πάντρεψε έξυπνα με στοιχεία βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, όπως οι οριζόντιες λάμπες χαμηλά πάνω από τα τραπεζάκια που δημιουργούν ατμοσφαιρικούς φωτισμούς στο εσωτερικό του.

Στο φαρδύ πεζοδρόμιο έξω από τις τεράστιες τζαμένιες πόρτες του απλώνει λίγα τραπεζάκια, στα οποία σερβίρει τα «ψαγμένα» του κοκτέιλ διά χειρός Γιάννη Κοροβέση, λαχταριστά σνακ όπως τα αυθεντικά γαλλικά croc monsieur, και πιάτα ημέρας όπως τηγανητό μπακαλιάρο σε κουρκούτι μπίρας με πατάτες ή ψητό φιλέτο κοτόπουλου με φασκόμηλο.

Πολύ ιδιαίτερα είναι και τα κοκτέιλ χωρίς αλκοόλ, όπως η σπιτική λεμονάδα που σερβίρεται με δυόσμο και σόδα.